Verwachtingen…..

Verwachtingen…..

14 december 2018 Uit Door Danielle

Afgelopen weekend keek ik samen met Ewout de film Mowgli, Legend of the jungle op Netflix. De film is prachtig gemaakt en het verhaal vind ik werkelijk fantastisch.  De thema’s volgen elkaar naadloos op. Liefdevol opgevangen worden door “vreemden” als het noodlot lijkt te hebben toegeslagen, je afgewezen voelen en verstoten worden omdat “anderen” hebben bepaald dat dit beter voor je zal zijn.  Voor mij betekent dit dat ik de zakdoeken bij de hand kan houden want ik woon op dit soort momenten letterlijk dicht bij het water. De filmmaker heeft het goed gedaan want ik zit helemaal in de film en “voel” mee met Mowgli. Met een betraand gezicht volg ik al snuffend het verhaal.

Ik ben dol op films van Disney en ken het verhaal van Mowgli redelijk goed. Zo dacht ik ook wel te weten hoe het hele verhaal zich in deze film zou ontwikkelen. Nou, dat had ik toch mooi mis. Want op het moment dat ik koning Louie, de koning van de Bandar-log apengroep verwacht kan ik dit wel op mijn buik schrijven. Of wachten totdat ik een ons weeg. Want het hele personage zit niet in deze film. Ontdaan door dit gegeven zit ik al mopperend naast Ewout commentaar te geven. Ik vind het echt niet leuk! Ik zat er eigenlijk gewoon op te wachten en dan loopt het anders.

Nog tijdens de film vraag ik me ineens af hoe dit nu zit met ons eigen leven. Want is het vaak niet het geval dat we wel denken te weten hoe iets zal verlopen? En is het niet zo dat we teleurgesteld zijn als het dan toch anders loopt dan we hadden gedacht? Herkenbaar? Voor mij wel in ieder geval. Zelf heb ik het bijvoorbeeld met mijn eigen verwachtingen ten opzichte van onze kinderen. Het zijn mijn eigen verwachten en deze komen eigenlijk nooit uit. Ik ben dan ook steeds weer bezig om deze verwachtingen bij te stellen.  Best vermoeiend en ik mag hierin leren om de dingen wat meer op zijn beloop laten. Dat zal ongetwijfeld rust geven.

In de bijbel staat in Johannes 4 het verhaal van Jezus waarin Hij een gesprek heeft met een Samaritaanse vrouw. In dit verhaal staat zo mooi weergegeven dat de Samaritaanse vrouw heel verbaasd is wanneer Jezus haar aanspreekt. Dit had ze totaal niet verwacht.

Johannes 4:9-10

De vrouw antwoordde: Hoe kunt U, als Jood, mij om drinken vragen? Ik ben immers een Samaritaanse! Joden gaan namelijk niet met Samaritanen om. Jezus zei tegen haar: Als u wist wat God wil geven, en wie het is die u om water vraagt, zou u Hém erom vragen en dan zou Hij u leven water geven. 

Johannes 4:13-14

Iedereen die dit water drinkt, zal weer dorst krijgen, zei Jezus maar wie het water drinkt wat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water wat ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft. 

Zo mogen wij beseffen dat wanneer dingen anders lopen dan wij verwachten, God het is waarop we mogen blijven vertrouwen. Daar waar onze omstandigheden veranderen is Hij degene die niet verandert. Onze Vader, Hij houdt van ons en heeft het beste voor ons klaarliggen. Ook voor jou.