Laat je vuurtje branden

Laat je vuurtje branden

15 juli 2019 Uit Door Danielle

Zo moe zijn dat je geen fut meer hebt om bijvoorbeeld kleine dagelijkse klusjes te doen, prikkelbaar zijn, lichamelijke klachten die plotseling ontstaan, gedachten die op hol slaan, niet goed meer kunnen concentreren, slapeloosheid, het zijn zomaar een aantal signalen waar veel mensen tegenwoordig mee rondlopen. 

Krijgt het allereerst de benaming ‘overspannen’, nadat we zes maanden met deze klachten hebben rondgelopen heeft het ineens de naam ‘burn-out’. Fysieke uitputting is een steeds vaker voorkomend fenomeen. Sommige mensen spreken van een epidemie, anderen zijn van mening dat deze stelling wat overdreven is. Vermoeidheidsklachten zijn steeds vaker de oorzaak van een levenscrisis bij mensen en hier mogen we niet te licht over denken.

Het is een veel voorkomend iets en zeker ook onder christenen. Hoge idealen zijn ontstaan omdat wij de ander hoger aanslaan dan onszelf, harde werkers zijn, op zoveel mogelijk dingen ja proberen zeggen en vooral niet willen zeuren. Als een soort wereldverbeteraars proberen we door het leven te gaan waardoor we onszelf wegcijferen en dus over onze eigen grenzen heen gaan. Ons eigen ongezonde gedrag is er de oorzaak van dat we energie lekken terwijl we die zo hard nodig hebben. We zijn zo druk bezig en onze accu loopt hierdoor langzaam leeg.

In de kerk hoor ik mensen regelmatig aangeven dat ze het zo fijn vinden als er iemand voor ze bidt zodat ze de volgende dag op zullen staan zonder klachten. Volledig genezen, dat is de grote wens!

Bidden voor genezing, het wordt ook vaak genoeg vanaf de kansel geroepen. Dit is wat wij christenen moeten doen. De vraag is echter of het in dit geval wel echt realistisch is om God te vragen om genezing. We hebben tenslotte allemaal een eigen mening en keuzevrijheid van Hem gekregen. Bij het maken van keuzes hoort ook verantwoordelijkheid dragen. Continue over eigen grenzen heen gaan door jezelf weg te cijferen is iets waar we zelf iets aan mogen doen.

Een artikel wat ik op internet vind heeft het over het proces omarmen en jezelf tijd geven. Geduld is hierin een groot goed en daar zijn we eigenlijk helemaal niet zo goed in. Ons geduld wordt behoorlijk op de proef gesteld, we zijn er helemaal klaar mee en vragen ons af waarom het toch zo lang duurt? Is de Heer er wel, vragen we ons af? Wanneer wordt het beter en krijgen we het gevoel weer goed in ons vel te zitten?

God is er zeker want Hij woont tenslotte in ons. Onze Hemelse Vader is er altijd. We horen alleen Zijn fluisterwoorden ‘Geef jezelf wat tijd en omarm je proces’ niet omdat we de focus op onszelf hebben in plaats van op Hem. De bijbel spreekt in Psalmen 57:2 over schuilen in de schaduw van Gods vleugels, totdat het gevaar is geweken. Onze ziel vindt alleen maar bescherming bij onze Hemelse Vader.

Onze zware last bespreekbaar maken door hulp te zoeken is van groot belang. Beamen dat het niet erg is om toe te geven dat het even niet meer gaat zorgt ervoor dat we de muren kunnen laten zakken die we zelf om ons heen hebben gezet.

Zonder die muren wordt kwetsbaarheid zichtbaar, het zorgt ervoor dat we niet meer leven vanuit de dubbele laag waarachter we ons verschuilen.

Zonder die muren wordt echtheid zichtbaar en van hieruit mogen we opnieuw leren voelen. Leren beseffen dat gevoelens van boosheid, angst of verdriet niet erg zijn maar dat ze ons juist helpen om eigen grenzen te verkennen en ze op een gezonde manier te bewaken. We laten geen kostbare energie meer weg lekken, energie die we zo hard nodig hebben.

We herwaarderen onze normen en waarden en hierdoor merken we langzaam verandering van binnenuit. Verandering die voor rust zorgt. Opladen doen we doordat we leren te genieten van leuke dingen doen in plaats van ze het stempel ‘not done’ mee te geven.

Door echtheid te laten zien bedekken we geen emoties meer. Door deze toe te laten helpen ze ons voelen. We mogen leren beseffen dat angst, verdriet en boosheid er mogen zijn, ze zorgen ervoor dat we eigen vrucht gaan creëren. God heeft ons deze gevoelens niet voor niks gegeven, ook deze dragen bij aan een goede gezondheid. Onze eigen gezonde boom des levens vol vrucht, onze Hemelse Vader heeft het voor eenieder van ons klaar liggen.